تغیر مسیر یافته از - صفوان بن امیه
زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ابووهب صفوان بن امیه جمحی قرشی





ابووهب صفوان بن امیه جمحی قرشی، از بزرگان قریش و دشمن سرسخت پیامبر در جاهلیت بود که پس از فتح مکه، اسلام آورد و از جمله «مؤلفة قلوبهم» دانسته شده است. او در نبرد یرموک حضور داشت و سرانجام به سال ۴۱ هجری قمری درگذشت.


۱ - معرفی اجمالی



ابووهب، صفوان بن امیة بن خلف بن وهب جمحی قرشی، صحابی سخنور و بخشنده و از اشراف قریش در جاهلیت و اسلام بود. وی قبل از اسلام آوردن از سرسخت‌ترین دشمنان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) محسوب می‌شد. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) پس از فتح مکه خون او را مباح کرد. از این‌رو گریخت و قوم او نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) شفاعتش کردند. پیامبر نیز او را بخشید و او اسلام آورد. وی از جمله «مؤلفة قلوبهم» بود. پدرش در جنگ بدر همراه ابوجهل کشته شد. در نبرد یرموک حضور داشت و در آن نبرد، فرماندهی گروهی را بر عهده داشت.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۳، ص۲۰۵.    
۲. ↑ ابن حبیب، محمد بن حبیب، المحبّر، ج۱، ص۱۴۰.    
۳. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۳، ص۳۴۹.    
۴. ↑ ابن اثیر، علی بن ابی‌الکرم، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۳۵.    
۵. ↑ ابن اثیر جزری، علی بن محمد، اسد الغابة فی معرفة الصحابة، ج۲، ص۷۳.    
۶. ↑ ذهبی، شمس‌الدین، سیر اعلام النبلاء، ج۲، ص۱۴۵.    


۳ - منبع


عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۱۷۶.





آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.